De zandloper duidt op de kortstondigheid van het leven en het gestadig naderen van het stervensuur. Als symbool van de dood komt de zandloper voor het eerst voor in de late middeleeuwen. Sommige zandlopers zijn voorzien van vleugels, symboliserend de tijd die vervliegt en de vergankelijkheid van de mens. De omkeerbaarheid van de zandloper wordt in de christelijke traditie gezien als het nieuwe leven na de wederopstanding. Vader Tijd wordt altijd afgebeeld met een zandloper.